Autorzy podkreślają, że umiejętność czytania nie ogranicza się do odbioru literatury, lecz obejmuje także krytyczne myślenie, analizę informacji, rozwijanie empatii, kompetencji społecznych i zdolności poruszania się w środowisku cyfrowym. Czytelnictwo jest przedstawiane jako istotny element edukacji medialnej oraz warunek aktywnego uczestnictwa w kulturze i życiu społecznym.  

Publikacja zwraca uwagę na specyfikę dorastania w warunkach „rewolucji cyfrowej”. Wychowane w świecie mediów społecznościowych i nieustannego dostępu do informacji młode pokolenie charakteryzuje się innymi doświadczeniami, sposobami komunikacji oraz potrzebami niż wcześniejsze generacje. Edukacja czytelnicza powinna uwzględniać te zmiany, pomagając młodym ludziom rozwijać zarówno kompetencje związane z głębokim czytaniem, jak i umiejętności niezbędne do krytycznej analizy treści cyfrowych.  

Autorzy podkreślają, że skuteczna edukacja czytelnicza wymaga dostosowania metod pracy do zróżnicowanych potrzeb odbiorców, uwzględniających poziom kompetencji, zainteresowania, doświadczenia społeczne, neuroróżnorodność czy wielojęzyczność. Publikacja podkreśla znaczenie głośnego czytania, rozmowy, zadawania pytań oraz tworzenia przestrzeni do refleksji nad lekturą.  

Istotnym elementem przewodnika jest prezentacja praktycznych narzędzi wspierania czytelnictwa. Obejmuje ona zestawienie organizacji, fundacji, kampanii społecznych, publikacji, portali internetowych i inicjatyw czytelniczych, które mogą stanowić wsparcie dla osób pracujących z dziećmi i młodzieżą.  

Metodologia:  

Publikacja opiera się na wynikach raportu badawczego Czyta(nie)? Jak wspierać czytelnictwo młodych w dobie rewolucji cyfrowej.  

Przewodnik uzupełnia wyniki badań o komentarze eksperckie, przykłady dobrych praktyk i rekomendacje dla osób pracujących z młodymi czytelnikami.