Autorzy opisują doświadczenie pracy w pierwszych miesiącach epidemii, podkreślając przede wszystkim niemal powszechne poczucie zagubienia oraz konieczność odnalezienia się w nowych warunkach. Często była to także znacząca zmiana charakteru pracy: przejście od działania bezpośrednio z ludźmi do tworzeniu materiałów online.

Jak wskazują autorzy raportu, do głównych trudności w tym okresie z perspektywy pracowników należały: konieczność pracy z domu, nauka nowych narzędzi oraz trudności z dotarciem do odbiorców, a także braki sprzętowe.

Obraz ten jest uzupełniony spojrzeniem kadry zarządczej oraz urzędników. Pozwala to na oszacowania skali „zamrożenia” działań, ale także na zdiagnozowanie trudności systemowych: niepewności finansowania, konieczności redukcji zatrudnienia (co dotyczyło przede wszystkim współpracowników, a nie osób zatrudnionych na umowy o pracę), zapewnienia warunków do realizacji nowych zadań.

Metodologia

W ramach badania zrealizowane zostały:

• warsztat wydobywczy online z pracownikami MIK
• 7 wywiadów grupowych online (5 FGI z animatorami i edukatorami z terenu województwa mazowieckiego oraz 2 FGI z przedstawicielami kadry zarządczej instytucji kultury),
• 54 telefoniczne wywiady indywidualne (37 z animatorami i edukatorami z terenu województwa mazowieckiego, 11 z przedstawicielami kadry zarządczej instytucji kultury, 6 z przedstawicielami Organizatorów działalności kulturalnej),
• 163 ankiety CAWI (87 z animatorami i edukatorami, 59 z dyrektorami, 17 z urzędnikami),
• 3 studia przypadku.