Howard S. Becker (1928-2023), ceniony amerykański badacz, uznaje, że dzieło sztuki nie jest wyrazem indywidualnego talentu, lecz rezultatem zbiorowej pracy, nie tylko artystów, lecz także pozostałych osób biorących udział w procesie twórczym. Socjolog ukazuje mechanizmy działania na różnych etapach powstawania wytworów artystycznych. Nie wartościuje dzieł, lecz analizuje, co jest, a co nie jest uznawane za sztukę. „Mówiłem na jednym oddechu o Tycjanie i o gazetowych komiksach, a ścieżki dźwiękowe filmów hollywoodzkich i piosenki rockandrollowe traktowałem równie poważnie jak kompozycje Beethovena czy Mozarta” – wyjaśnia ideę pracy badawczej. Redaktorzy naukowi tomu, Izabela Bukalska i Rafał Wiśniewski, zwracają uwagę na zawarte w publikacji wątki autotematyczne: „W toku prowadzonej narracji pulsuje osobiste doświadczenie Beckera jako artysty – „insidera” środowiska chicagowskich (i nie tylko) muzyków jazzowych, a zarazem człowieka twórczej rozmowy – opartej na przekazie zarówno werbalnym, jak i muzycznym”.

Kup publikację!

Pozycja ta jest jedną z najgłośniejszych publikacji Beckera. Autor sam recenzuje ją słowami: „wartość zawartej w tej książce analizy nie wynika z odkrycia nieznanych wcześniej faktów ani relacji, lecz z systematycznego namysłu nad implikacjami pojęcia świata sztuki”.