1. Zasady bezpieczeństwa w pracowni ceramiki – BHP.
2. Zasady funkcjonowania oraz wyposażenie pracowni ceramiki.
3. Materiałoznawstwo – pozyskiwanie gliny, rodzaje i właściwości mas ceramicznych, surowce do wyrobu ceramiki.
4. Wypalanie ceramiki:
   1. wypał archeologiczny w piecu jamowym,
   2. wypał współczesny w piecu elektrycznym¬ budowa i obsługa pieca,
   3. wypał redukcyjny w garnku w piecu elektrycznym.
5. Zdobienie ceramiki:
   1. zdobienie szkliwami,
   2. zdobienie angobami,
   3. zdobienie farbami podszkliwnymi.
6. Nauka technik ręcznego formowania ceramiki:
   1. miseczki wyciskane
   2. zdobienie przez odciskanie
   3. polerowanie wyrobów
   4. dekorowanie przy użyciu szlamu
   5. wałeczki łączone na szlam
   6. wałeczki zacierane
   7. ryt wklęsły i wypukły
   8. formowanie z plastra
   9. wykorzystanie form gipsowych i biskwitowych
   10. rzeźba z bryły.
7. Toczenie na kole. 

Prowadzącą: Justyna Skowyrska- Górska - urodzona w 1980 roku w Warszawie, jest absolwentką Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Otrzymała dyplom z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Mariana Czapli w 2006 roku. Aneks do dyplomu z ceramiki wykonała w pracowni prof. Teresy Platy-Nowińskiej. W 2006 roku ukończyła Studium Pedagogiczne. Od roku 2006 bierze udział w licznych projektach, pełniąc rolę instruktora, wykładowcy, organizatora, animatora kultury. Zajmuje się działalnością edukacyjną dzieci, młodzieży i dorosłych oraz terapią przez sztukę osób niepełnosprawnych. W Ośrodku szkoleniowym Stowarzyszenia "Akademia Łucznica" zarządza pracownią ceramiki. W roku 2016 została wybrana na Prezesa Stowarzyszenia „ Akademia Łucznica”.  Jako instruktor, prowadzi kursy doskonalenia zawodowego w dziedzinie ceramiki. W swojej pracy skutecznie łączy doświadczenie pedagoga, z umiejętnościami artysty-plastyka. Wysoce ocenia ceramikę również jako narzędzie do pracy w art-terapii. W tej pracy glina wydaje się być narzędziem idealnym. Poprawia zdolności manualne i poprzez proces tworzenia zwiększa samoocenę, zbliża ludzi, pozwala im wyrazić siebie. Jest to materiał wyjątkowo wdzięczny, dzięki czemu każdy w dziedzinie ceramiki może odnieść sukces.

1.    Zaprojektowanie tkaniny i przygotowanie krosna do tkania.
2.    Przygotowanie materiałów na osnowę i wątek oraz wykonanie osnowy.
3.    Założenie osnowy na krosno, nawlekanie osnowy w nicielnice i przez płochę.
4.    Tkanie zaprojektowanej tkaniny splotem płóciennym (chodnik szmaciak).
5.    Tkanie zaprojektowanej tkaniny, wprowadzanie ozdobników do tkaniny.
6.    Wycięcie tkaniny z krosna, zabezpieczenie brzegów i jej wykończenie.
7.    Zaprojektowanie i wykonanie krajki na krosnach.
8.    Zaprojektowanie i wykonanie krajki na bardku.

Prowadząca: Magdalena Papakul - rodowita Podlasianka, urodzona i mieszkająca blisko granicy z Mazowszem, gdzie wzajemnie przenikają się tradycje obu tych regionów. Wspólnie z mamą, siostrą, córkami i wnuczętami kontynuuje wielopokoleniową tradycję tkacką. Prowadzi rodzinną pracownię w Mordach (pow. siedlecki). Jest członkiem Stowarzyszenia Twórców Ludowych w dziedzinie tkactwo, co świadczy o autentyzmie jej twórczości jako ludowej (od 2011 r.), a od 2015 r. – posiada tytuł mistrza tkactwa. Uczy tkania m. in. w Nadbużańskim Uniwersytecie Ludowym w Husince, w Stowarzyszeniu Akademia Łucznica. Oprócz wykonywania tkanin zajmuje się uruchamianiem starych ludowych krosien od złożenia warsztatu, poprzez snucie, do nabrania nici w nicielnice. Tkactwo Magdaleny Papakul cechuje zgodność z tradycją regionalną Południowego Podlasia – wykonuje tkaniny starannie, stosując tradycyjne techniki, sploty i wzornictwo, tradycyjne i nowsze surowce. Wykonuje tkaniny na stroje ludowe (spódnice kratówki, pasiaste jednolite wełniane, na kamizelki, spodnie czy bluzki i koszule w perebory), tkaniny obrzędowe, dekoracyjne i pościelowe. Była wielokrotnie nagradzana nie tylko w regionie, ale też na terenie całego kraju w konkursach tkackich i za stoiska na jarmarkach za kunszt artystyczny wykonywanych prac. W 2016 r. brała udział w I Eksperckim Forum Chiny-Europa Środkowa i Wschodnia nt. ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Znalazła się w grupie twórców z Podlasia odbierających decyzje MKiDN o wpisie pereborów – nadbużańskich tradycji tkackich na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Obecnie Magdalena Papakul realizuje działanie „Mistrz Tradycji 2025” pn. „Tkactwo skarbem naszego regionu!” w ramach programu „Kultura ludowa i tradycyjna” Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W ramach tego działania uczy młode osoby podstaw tradycyjnego tkactwa ludowego, aby zachować i kontynuować tę umiejętność jako ważną część naszego dziedzictwa.

1. Nauka obsługi warsztatu sitodrukarskiego: nauka naciągania sita, nakładania emulsji światłoczułej, odwarstwianie, mycie sit. 
2. Serigrafia z szablonu, Serigrafia z naświetlonego sita. 
3. Przygotowanie zdjęcia cyfrowego do serigrafii w programie graficznym. Serigrafia z naświetlonego sita z wykorzystaniem zdjęcia . 
4. Serigrafia z wykorzystaniem metod mieszanych – szablonu papierowego i naświetlonego sita. 
5. Praca wielobarwna – nauka pasowania kolorów. 
6. Nauka druku na różnych mediach (karton, tkanina i inne) 
7. Projektowanie plakatu, wykonanie wspólnej pracy, organizacja druku w określonym nakładzie. 

Prowadząca: Anna Ludwicka – z wykształcenia jest matematykiem i grafikiem. Po studiach matematycznych (na MIM UW) przez wiele lat pracowała jako administrator sieci i systemów komputerowych. Pamięta początki internetu w Polsce. Już 1995 nauczyła się html i od tego czasu robię strony internetowe. Była pierwszą osobą w Polsce, która zrobiła serwis informacyjny dla Warszawy! Internet i projektowanie w internecie, a teraz marketing internetowy stały się moją prawdziwą pasją.Drugą pasją jest Sztuka. Od zawsze rysowała i malowała, a jako informatyk projektowała strony i różne drukowane publikacje. Swoją przygodę z grafiką zaczęła na studiach na Wydziale Matematyki i Informatyki UW w czasopiśmie popularno-naukowym „Delta”. gdzie była redaktorem techniczno-graficznym i ilustratorem przez ok 10 lat. Dzięki umiejętnościom graficzno-projektowym stała się grafikiem. Żeby spełnić swoje marzenia zapisała się na studia graficzne na Wydziale Sztuki w Radomiu. W 2015 obroniła się i to z wyróżnieniem! Tytuł  pracy magisterskiej to „Matematyka w grafice i malarstwie na wybranych przykładach”. Prace artystyczne to cykl grafik w technikach: akwaforta, akwatinta, odprysk. Wybrała także aneks z projektowania graficznego, gdzie wykonywała nadruki (serigrafia) na tkaninie na sukienkach, w których wygląda się szczuplej . 
Obecnie prowadzi warsztaty serigrafii/sitodruku w różnych miejscach. Artysta Grafik. 

1. Organizacja pracowni 
2. BHP – zasady bezpieczeństwa w pracowni 
3. SUTASZ
   • Zapoznanie z materiałami oraz narzędziami
   • Projektowanie - dobór kamieni, dodatków, koralików oraz sznurków, zasada płynności
   • Wykonanie kolczyków – kształt podstawowy - omega
   • Rozbudowanie wzoru podstawowego o dodatkowe elementy ozdobne
   • Zaprojektowanie oraz wykonanie wisiora 
4. MIKROMAKRAMA 
   • Omówienie materiałów, narzędzi, dodatków 
   • Nauka splotów makramowych – wykonanie bransoletek z koralikami  
   • Kolczyki na bazie metalowej 
   • Zakończenia, zapięcia, bigle 
   • Wykonanie wisiora z kaboszonem ceramicznym  
   • Tworzenie sznurka z ozdobnymi zakończeniami do zawieszenia wisiora 
   • Technika oplatania bryłek kamiennych o nieregularnych kształtach 
5. BEADING - peyot 
   • Materiały 
   • Czytanie gotowych i tworzenie własnych wzorów 
   • Wykonanie pierścionka oraz kolczyków 
   • Oprawa kaboszonów drobnymi koralikami 
6. BEADING – Brick stitch
   • Nauka techniki  
   • Czytanie gotowych i tworzenie własnych wzorów 
   • Wykonanie kolczyków lub wisiorka na bazie i bez bazy 

Prowadząca: Anna Bartosik – artystyczna pasja Anny w połączeniu z kreatywnym podejściem oraz manualnymi umiejętnościami owocuje niepowtarzalną biżuterią i ciekawymi pracami reprezentującymi szeroko rozumiane rękodzieło. Osobiste zainteresowania rozwija od lat, systematycznie zdobywając doświadczenie i solidny „warsztat”. Pierwsze, branżowe szlify zdobywała jako czeladnik pod okiem uznanego, trójmiejskiego artysty-jubilera Bogumiła Cymborskiego. Kilka lat później ukończyła Studio Sztuki na kierunku charakteryzacja, stylizacja i wizaż. Pracując jako stylistka, równolegle tworzyła biżuterię, proponując dopasowane rozwiązania i konsekwentnie rozwijając artystyczną wrażliwość, otwartość na kobiece oczekiwania oraz potrzeby stawiane modnym dodatkom. Od ponad dziesięciu lat związana jest z Wawerskim Centrum Kultury w Warszawie. Jako Specjalistka ds. Edukacji Kulturalnej zaangażowana jest m.in. w organizację ciekawych wydarzeń dla lokalnej społeczności oraz autorskie warsztaty rękodzielnicze, często łączące rozmaite i przenikające się techniki oraz formy artystycznej ekspresji. Jako instruktorka prowadzi pracownię ceramiczną w filii WCK Aleksandrów, gdzie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem z blisko 60 uczestnikami zajęć. Realizuje również warsztaty z zakresu projektowania i tworzenia biżuterii oraz szeroko rozumiane warsztaty DIY dla grup zorganizowanych. Jej działalność artystyczna opiera się na połączeniu pasji twórczej z praktycznym podejściem do rzemiosła. W swojej pracy wykorzystuje liczne techniki rękodzielnicze, m.in. tworzenie biżuterii (sutasz, beading, mikromakrama, praca z miedzią, biżuteria ceramiczna), ceramikę, szydełkowanie, robienie na drutach, makramę, tkactwo, patchwork, szycie, haft koralikowy.