Podczas dwugodzinnego spaceru postaramy się opowiedzieć Olsztyn takim, jakim jest dziś – pamiętając jednocześnie, z czego wyrastał. Pokażemy, gdzie i jak tworzy się tu kultura, z szacunkiem dla tych, którzy dali jej podwaliny. 

Wędrując wzdłuż dawnych murów miejskich, wrócimy do początków miasta, przywołamy jego najsłynniejszych mieszkańców i wybitnych gości. Trasa tej krótkiej wędrówki poprowadzi głównie wokół Starego Miasta, zatem obowiązkowo zajrzymy do najstarszych i najważniejszych budowli – Konkatedry św. Jakuba  oraz Zamku Kapituły Warmińskiej. 

Odwiedzimy także Park Centralny, a w nim tajemniczy wagon i symboliczną fontannę, a także Targ Rybny– miejsce, które z handlowego serca miasta przeobraziło się w przestrzeń spotkań i koncertów. 

Zdradzimy, który fragment Kopernika warto potrzeć na szczęście, i z pewnością natkniemy się na kilka postaci z lokalnych legend. Towarzyszyć nam będzie wszechobecna warmińska zieleń oraz szemrząca swoje opowieści Łyna. 

Tak mało czasu, tak dużo do opowiedzenia… ale spokojnie – będziecie Państwo w dobrych rękach! Spacer poprowadzą przewodniczka Marta Kruk oraz kierownik Muzeum Nowoczesności Jacek Moczulski. 

Wystawa Wojciecha Ireneusza Sobczyka rozpoczyna się tam, gdzie kończy się myślenie o formie jako czymś trwałym. Zamiast stałości – procesy, zamiast stabilnych znaczeń – przejściowe stany materii. Artysta konstruuje przestrzeń, w której to, co widzialne, jest jedynie chwilowym zapisem energii, a każdy materiał, od węgla po porcelanę staje się świadectwem przemiany. Narracja wystawy nie prowadzi widza od punktu A do punktu B, 
lecz wciąga go w krąg zależności, w którym skala mikro i makro, destrukcja i kreacja, czas i bezczas współistnieją w jednym obiegu. 

The Circle nie jest więc opowieścią o obiektach, lecz o relacjach: między materią a energią, ruchem a zatrzymaniem, pamięcią a zanikiem. Odwołując się do praw fizyki, procesów termodynamicznych i cyklicznej struktury wszechświata, Sobczyk traktuje sztukę jako pole refleksji nad ciągłością istnienia, nad światem, który nieustannie się przeobraża, nigdy nie osiągając stanu ostatecznego. 

Jaką ceną płacimy za marzenie o absolutnej wolności? 

Faust w inscenizacji Judyty Berłowskiej (nagradzanej w Polsce reżyserki) to spektakl o kondycji współczesnego człowieka w dzisiejszej Europie — rozdartego między nieograniczonym pragnieniem wiedzy i władzy a pustką, jaką przynosi ich absolutyzacja. Faust staje się figurą nowoczesności: jednostką zbuntowaną, niepogodzoną z ograniczeniami świata, gotową zapłacić najwyższą cenę za przekroczenie własnych granic. 

Twórcy koncentrują się na motywie nieposkromionego dążenia do posiadania — wiedzy, wpływu, kontroli — oraz na uprzedmiotowieniu miłości, która w świecie Fausta traci wymiar relacyjny i zostaje podporządkowana egoistycznemu projektowi samorealizacji. W tej perspektywie dramat Goethego staje się przenikliwym komentarzem do współczesnych mechanizmów władzy, ambicji i emocjonalnej eksploatacji. 

Spektakl będzie miał silnie muzyczny charakter i będzie wykorzystywał środki teatru ożywionej formy. Dźwięk, głos i lalki współtworzą sceniczną metaforę świata, w którym harmonia została zastąpiona przez nadmiar i nieustanne przyspieszenie. 

Faust — którego fragmenty znajdują się w kanonie lektur szkolnych — staje się jednocześnie idealnym punktem wyjścia do pracy pedagogów z uczniami ostatnich klas szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych. Spektakl otwiera pole do rozmów o źródłach romantyzmu w Europie, micie silnej, zbuntowanej jednostki, konflikcie między rozumem a emocjami oraz o aktualności romantycznych pytań w XXI wieku. 

Od reżyserki: 

“Faust” jest dla mnie opowieścią o dojrzewaniu, o stawaniu się człowiekiem. Jest o tyle nieoczywista, że napisana jest jako historia dorosłego mężczyzny, który przechodzi kryzys, ponieważ w pewnym momencie stracił poczucie sensu tego, co robi. Faktycznie Faust musi przejść okres buntu, którego nie miał okazji przeżyć w młodości. Dopiero ten proces doprowadzi go do dojrzałości – do poczucia bycia częścią większej całości, a nie tylko nienasyconą, samotną jednostką. Spektakl składał się będzie z 11 części – najważniejszych epizodów z opowieści o Fauście – opowiedzianych przy pomocy muzyki i form plastycznych.   

Projekt realizowany w ramach projektu „Olsztyński Teatr Lalek dla dorosłych 2025-2027” z programu MKiDN „Teatr”. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. 

Prowadzenie całości: Magda Miśka-Jackowska

Co w czasach turbulencji  oznacza bycie w awangardzie? Kim może być i jak może działać lider instytucji kultury, aby skutecznie wspierać odporność społeczną? Jak łączyć kompetencje sapera, komandosa, artysty, mediatora i urzędnika? Skąd czerpać wzorce, gdzie się uczyć nowych paradygmatów postępowania adekwatnych do obecnej zmienności? Jak dbać o swój zespół, a przede wszystkim chronić siebie, aby nie poświęcić własnej odporności na rzecz tworzenia nowych jakości.

Dorota Szczepan-Jakubowska – współzałożycielka i metodolożka Grupy TROP | Superwizorka | Trenerka | Coachka

Psycholożka biznesu z ponad 35-letnim doświadczeniem, superwizorka treningu psychologicznego rekomendowanego przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych ekspertek w Polsce w obszarze rozwoju liderów i pracy z organizacjami w zmianie. Założycielka pierwszej w Polsce Szkoły Trenerów Biznesu, Szkoły Coachów oraz Szkoły U! Lider (obecnie Lider odNowa Akademia Psychologii Lidera) programów, które wyznaczyły standardy kształcenia w branży rozwojowej. Twórczyni autorskich metod i projektów wspierających organizacje w budowaniu nowoczesnych systemów zarządzania opartych na kulturze dialogu, partycypacji i odpowiedzialności. Projektuje i prowadzi procesy rozwojowe na poziomie strategicznym – łącząc wiedzę psychologiczną z realiami biznesu i wyzwaniami współczesnych organizacji. Wspiera organizacje w przeprowadzaniu złożonych procesów transformacji – szczególnie tam, gdzie kluczowa jest zmiana sposobu myślenia i działania liderów. Pracuje z menedżerami nad świadomym kształtowaniem stylu zarządzania – w oparciu o ich mocne strony, tożsamość i indywidualne preferencje. Pomaga budować przywództwo, które zwiększa zaangażowanie, odpowiedzialność i skuteczność zespołów. Specjalizuje się również w interwencjach kryzysowych – prowadząc procesy rozwiązywania trudnych konfliktów i przywracania współpracy w organizacjach.

Na scenę Forum wraca Magda Chołyst – prelegentka pierwszej edycji konferencji w pamiętnym 2020 roku, założycielka i CEO Artist in Bloom, pracowni projektującej programy edukacyjne i rozwijającej kompetencje w branżach kreatywnych. 

Wykorzystując perspektywę ostatnich sześciu lat, Magda opowie o poszukiwaniu i współtworzeniu sensu jako jednej z kluczowych kompetencji współczesnego liderstwa. W świecie naznaczonym pandemią, wojną, rewolucją AI i nakładającymi się kryzysami osobistymi, społecznymi oraz organizacyjnymi, sensotwórczość staje się praktycznym narzędziem wspierającym rozwój zespołów, organizacji i samych liderów.

W swojej prelekcji Magda proponuje nowe spojrzenie na pojęcie utopii – nie jako wizję idealnego świata, lecz jako praktykę projektowania rozwiązań, wyobraźni i odwagi w czasach niepewności. Utopia staje się tu sposobem patrzenia na rzeczywistość, który pozwala kwestionować utarte schematy, szukać nowych możliwości działania i odzyskiwać poczucie sensu oraz sprawczości. 

Prelekcja będzie połączeniem poruszającego storytellingu i refleksji nad współczesnym przywództwem. Magda opowie o międzynarodowym rozwoju Artist in Bloom, doświadczeniach pracy z liderami i liderkami z różnych stron świata oraz własnej drodze przez czas intensywnych przemian. 

Czym jest sensotwórczość i dlaczego może pomóc nam porządkować współczesną praktykę zarządzania? To opowieść o tym, dlaczego wszyscy potrzebujemy dziś utopii – nie po to, by uciekać od rzeczywistości, ale by móc ją współtworzyć. 

Od kilku lat Gdański Archipelag Kultury przechodzi transformację – z instytucji impresaryjnej w organizację uczącą się, zakorzenioną w dzielnicach i współtworzoną z lokalnymi społecznościami. To proces, który nie sprowadza się jedynie do zmiany profilu programowego. Wymaga on także – a może przede wszystkim – przemyślenia i uwspólnienia kultury organizacyjnej, wypracowania jasnych i transparentnych zasad współpracy oraz zdobycia nowych kompetencji.  

To również proces podwójny: z jednej strony uczenia się, z drugiej – oduczania utrwalonych nawyków, schematów działania i sposobów myślenia. Towarzyszy mu zarządzanie emocjami – od entuzjazmu, przez niepokój, aż po żałobę po dawnym stylu pracy.  

Opowiemy o tym, jak w niestabilnych czasach rozpoczęliśmy tę zmianę, starając się jednocześnie zadbać o bezpieczeństwo psychologiczne i zapewnić realne wsparcie naszej kadrze, tak aby zespół mógł stopniowo zakotwiczyć się w nowej strukturze i odnaleźć w zmieniającej się rzeczywistości. 

Monika Dylewska-Libera – menedżerka kultury i muzealniczka, od 2022 roku dyrektorka Gdańskiego Archipelagu Kultury (GAK), instytucji zrzeszającej osiem domów kultury w Gdańsku. Wcześniej, w latach 2006–2020, pracowała w Muzeum Narodowym w Krakowie, gdzie pełniła funkcję kierowniczki Działu Edukacji. Od 2020 roku była zastępczynią dyrektora GAK ds. merytorycznych. Jest absolwentką Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie, ukończyła także studia podyplomowe z zarządzania w kulturze na Uniwersytecie Warszawskim oraz studia miejskie na ASP w Warszawie. Jej priorytetem jest zwiększenie dostępności kultury i budowanie otwartego, inkluzywnego domu kultury dla mieszkańców Gdańska.  

dr Jakub Walczyk – kulturoznawca; zajmuje się m.in. uspołecznianiem instytucji kultury, edukacją kulturową, dostępnością oraz badaniami społecznymi. Zastępca dyrektorki Gdańskiego Archipelagu Kultury odpowiedzialny za program, cele strategiczne i działania dostępnościowe (m.in. inicjator Migającego Klubu Filmowego). W latach 2014–2024 związany z Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu, gdzie współtworzył projekty edukacyjne i społeczne (m.in. Centrum Praktyk Edycyjnych, Kino bez barier, Forum bez barier). Współtworzy Inicjatywę Film dla Wszystkich, grupę roboczą ds. kinematografii przy MFiPR oraz zespół ds. dostępności przy PISF. Absolwent Łódzkiej Szkoły Filmowej (produkcja filmowa) i Instytutu Kulturoznawstwa UAM. 

Bezpieczeństwo psychologiczne jest warunkiem powstawania prawdziwej kultury – bez niego instytucje kultury stają się jedynie strukturą zarządzania, a nie przestrzenią twórczości i dialogu. 

W wielu instytucjach kultury: 

• ludzie widzą problemy, ale o nich nie mówią,
• konflikty są zamiatane pod dywan,
• kreatywność jest blokowana przez strach przed oceną,
• liderzy nieświadomie tworzą atmosferę ostrożności zamiast odwagi.

W efekcie: 

• pojawia się spadek zaangażowania,
• utrata talentów,
• napięcia w zespołach,
• brak świeżości i innowacji.

To wystąpienie pokazuje, jak to zmienić – konkretnie i praktycznie. Dowiesz się czym naprawdę jest bezpieczeństwo psychologiczne i dlaczego stanowi fundament współpracy oraz twórczości w instytucjach kultury. Dowiesz się, jakie codzienne zachowania – zarówno liderów, jak i członków zespołu – wzmacniają lub osłabiają otwartą komunikację i zaangażowanie. Pozna konkretne sygnały braku bezpieczeństwa w organizacji oraz ich konsekwencje dla jakości pracy, relacji i efektów artystycznych. 

Katarzyna Matuszczak – konsultantka,   trenerka, psycholożka z ponad 20-letnim doświadczeniem. Absolwentka Uniwersytetu SWPS, Szkoły Treningu i Warsztatu psychologicznego i Akademii Trenera w Ośrodku Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA. Certyfikowana konsultantka narzędzia diagnostycznego D3™ wydany przez The Institute for Motivational Living. Certyfikowany praktyk i trener Prism Brain Mapping i MTQ48/MTQplus. Trenerka, konsultantka podejścia Situational Leadership®Essentials. Stały współpracownik wydziału psychologii Uniwersytetu SWPS. 

Specjalizuje w szkoleniach rozwojowych. Wzmacnia siłę i odporność liderów i pracowników, pomaga w zapobieganiu zjawisk takich jak: wypalenie zawodowe czy mobbing, wzmacnia kulturę budowania dobrostanu pracowników. Pomaga liderom zrozumieć, że bezpieczeństwo psychologiczne to nie „miękki temat”, ale warunek konieczny do podejmowania trafnych decyzji w sytuacjach trudnych. 

Żyjemy w świecie nadmiaru bodźców, w którym nasza odporność psychiczna i fizyczna zdaje się słabnąć z każdym dniem. Jednak nasz 'stary mózg' wciąż posiada te same, pierwotne potrzeby: bliskości, natury i bezpiecznej przestrzeni. Podczas wystąpienia przyjrzymy się kulturze nie jako zbiorowi wydarzeń, ale jako biologicznemu środowisku wspierającemu neuroplastyczność. Dowiemy się, dlaczego zmiana miejsca przy stole może uratować dynamikę zespołu, jak natura regeneruje nasze zasoby poznawcze i dlaczego spotkanie na żywo jest dla neuronów ważniejsze niż jakikolwiek cyfrowy komunikat. To podróż do źródeł sensu, ukrytych w architekturze naszych połączeń synaptycznych.

dr Joanna Jurga – projektantka przestrzeni, badaczka oraz edukatorka. Specjalistka projektowania dedykowanego poczuciu bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem życia w izolacji. W swojej pracy chętnie porusza zagadnienia z zakresu designu synestetycznego i neuroarchitektury. Analogowa astronautka i dwukrotna komandorka symulacji misji kosmicznych w Mobilnej Stacji Badawczej Lunares. Współzałożycielka startupu KOTA - systemu który optymalizuje za pomocą AI przestrzeń życiową (na Ziemi i w kosmosie), aby poprawić dobrostan użytkownika. 

Współpracowała przy projektach badawczych (Raport Otodom “Emocje na kwadracie”), brała udział w międzynarodowych wystawach i festiwalach, takich jak Łódź Design Festival czy Dutch Design Week. Finalistka konkursów MakeMe, Young Design, Innovation Ad oraz Jutronauci. Jurorka konkursów związanych z projektowaniem. Autorka podcastu #BEZPIECZNIK i książek “Szałas na hałas” oraz “Hotel Ziemia”. Kocha zimę, nurkuje na wstrzymanym oddechu i nałogowo czyta książki. 

Ola Chodasz – od 20 lat prowadzi angażujące warsztaty i wydarzenia m.in. z zakresu integracji, komunikacji, współpracy, przywództwa, radzenia sobie ze stresem, regulacji układu nerwowego i emocji oraz odporności psychicznej (licencjonowana konsultantka odporności MTQ Plus, AQR International). Pracuje offline i online, po polsku i angielsku, z grupami kameralnymi, jak i 200+ osób.  

Jest certyfikowaną trenerką PTP, STOP, superwizorką i nauczycielką metody Applied DRAMA (po studiach na Uniwersytecie w Exeter, UK oraz na Uniwersytecie Warszawskim), specjalistką Open Space Technology (uczennica Lisy Heft z USA). Szkoli inne osoby pracujące z grupami (www.ola.chodasz.pl). Równolegle do pracy trenerskiej i facylitacyjnej od czasu studiów angażuje się społecznie: zarządzała organizacjami pozarządowymi w Warszawie, zdalnie i na Podkarpaciu, gdzie mieszkała 12 lat. Tworzyła i realizowała projekty edukacyjno-rozwojowe, kulturalne i integracyjne dla osób w wieku 7-87 lat, w tym szkół i grup międzypokoleniowych. 

Wydarzenie towarzyszące w Sali Koncertowej Warmińsko-Mazurskiej Filhramonii.

Browar Warmia, ul. Felika Nowowiejskiego 15, 10-162 Olsztyn

W drodze na AFTER PARTY zachęcamy do obejrzenia plenerowej wystawy „Utracjusze literatury”. Jest to wystawa zdjęć znanego i cenionego fotografa Łukasza Pepola. Substancją, która posłużyła artyście do opracowania koncepcji wystawy jest książka i jej miejsce w społecznym krajobrazie miasta. Jednocześnie prezentowane prace-zdjęcia mają zwrócić uwagę publiczności na książkę nie tylko jako na przedmiot określony formą, ale też traktować książkę jako symboliczne poszerzenie przestrzeni, w której rozmawiamy i dialogujemy swoje indywidualne wrażliwości. Miejsce: Plac Jana Pawła II, plac przy Ratuszu Miejskim, centrum miasta.

Moderatorka: Justyna Czarnota-Misztal, dyrektorka Instytutu Teatralnego w Warszawie
Rozmówcy i Rozmówczynie: Alicja Brudło - dyrektorka Ośrodka Kultury Ochoty, Adrianna Walendziak – dyrektorka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Olsztynie, Robert Piaskowski – dyrektor NCK.

Aula im. Anny Wasilewskiej,ul. Ernesta Kościńskiego 11, 11–041 Olsztyn

Katarzyna Chajbos-Walczak