O galerii
Kordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury to wyjątkowe miejsce na mapie Warszawy. Położona jest w samym centrum stolicy, tuż przy Krakowskim Przedmieściu, vis-à-vis Pałacu Prezydenckiego.
W Kordegardzie organizowane są wystawy promujące polską sztukę, ale i przypominające o historii Polski. To miejsce pełne inicjatyw kulturalnych: spotkań z ciekawymi ludźmi, koncertów znanych i mniej znanych artystów, warsztatów dla dzieci i seniorów.
Będąc w Warszawie, nie możesz ominąć Kordegardy. Zapraszamy od wtorku do niedzieli. Galerię prowadzi Narodowe Centrum Kultury.
Księgarnia
W galerii prowadzimy sprzedaż wydawnictw Narodowego Centrum Kultury, które specjalizuje się w wydawaniu książek z zakresu kultury i sztuki, zarówno popularyzatorskich, jak i naukowych.
W ofercie znajdą Państwo również publikacje podnoszące kwalifikacje kadr kultury, a także prace naukowe i analizy wybranych zjawisk kultury współczesnej.
Zakupów można dokonać również w księgarni internetowej NCK.
Rada Programowa
Historyczka sztuki, kuratorka Galerii Kordegarda NCK. Kuratorka i koordynatorka wystaw, między innymi: „Album rodzinny. Zdjęcia, które Żydzi zabrali ze sobą (2018), „Ojcowizna. Zenona Olejniczak” (2018), „Pamięć. Wystawa w 75 rocznicę wyzwolenia niemieckiego, obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz-Birkenau (2020), „Tchórzewski. Inne spojrzenie” (2020), „Obecność. Magdalena Gross/ Gela Seksztajn” (2021), „Kolekcja Osieki” (2021), „Henryk Morel. Znaki” (2022), „Pożoga” (2022), „Państwowiec/ Jan Szczepkowski”, „Patriota/ Artur Szyk” (2023), „Kobieta wyzwolona. Polskie art déco w ceramice” (2024), „Referat Graficzny” (2024).
Autorka tekstów z zakresu historii sztuki, między in. o Jerzym Nowosielskim, Jerzym Tchórzewskim, Lucasie Cranachu, Zenonie Olejniczaku publikowanych w katalogach i kwartalnikach. Autorka opowiadań i książek dla dzieci i dorosłych pisanych pod pseudonimem. Jurorka w konkursach architektonicznych Konkursu Kształtowania Przestrzeni IARP. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Historyczka sztuki, stypendystka ICOMOS IFLA University of York, wykładowczyni WSEiZ, kuratorka Galerii Kordegarda NCK, kuratorka Galerii Apteka Sztuki, organizatorka Festiwalu Warszawskich Galerii WarsawByArt, kuratorka i koordynatorka ok. 190 wystaw (m.in. J. Czapskiego we współpracy kuratorskiej z E. Skoczek, C. Norwida, B. Schulza i L. Cranacha, J. Hałasa, A. Strumiłły itd.), autorka artykułów o sztuce (m.in. PAU PAN, katalogi, katalogi NCK w tym „Sztukmistrz” nagrodzony Nagrodą Feniksa 2022), scenarzystka, rysowniczka.
Kuratorka i wykładowczyni, historyczka i krytyczka designu, animatorka kultury. Wcześniej kuratorka programowa Oddziału Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku, kuratorka Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu, w tym m.in. adresowanego do młodych artystów PRZEprojektu (wspólnie z Piotrem Lisowskim) czy poświęconego polskiemu projektowaniu Festiwalu Architektury i Wzornictwa TORMIAR (wspólnie z Cezarym Lisowskim). Autorka licznych wystaw, projektów z zakresu edukacji i partycypacji kulturalnej. W przeszłości związana m.in. ze Stowarzyszeniem Bydgoskie Przedmieście, Stowarzyszeniem Sztuka Cię Szuka, Fundacją Win-Win. Autorka i redaktorka publikacji i artykułów dotyczących współczesnej architektury i designu. Wykładowczyni w Zakładzie Historii i Teorii Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Laureatka stypendium „Młoda Polska”.
Historyczka sztuki, dyrektorka Biura Wystaw Artystycznych w Tarnowie. Kuratorka wystaw i długofalowych projektów sztuki współczesnej (m.in. „Alfabet polski”, „Tarnów. 1000 lat nowoczesności” / z Dawidem Radziszewski, „Sen jest drugim życiem” i „Róża jest różą” / z Jadwigą Sawicką). Współredaktorka, z Dawidem Radziszewskim, książki „Tarnów. 1000 lat nowoczesności” (2010). Była jurorką w konkursach, m.in. „Konkurs Fundacji Grey House Szara Kamienica”, „Talenty Trójki”, „Gdańskie Biennale Sztuki”, „Próba 4” Galeria Tarasina w Kaliszu, „Salon Wiosenny 2021” Galeria Sztuki Współczesnej w Opolu. Członkini Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA. Członkini Rady Programowej Galerii ASP Rondo Sztuki w Katowice i BWA Ostrowiec Świętokrzyski. Zainteresowana projektami sztuki współczesnej realizowanymi poza dużymi miastami i łączeniem sztuki z lokalnym dziedzictwem. Zaangażowana w integrację galerii sztuki tworzących ogólnopolską sieć Biur Wystaw Artystycznych. Za popularyzację sztuki współczesnej odznaczona odznakami „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2014) i Brązowym Medalem „Zasłużony dla Kultury Gloria Artis” (2024).
Historyk sztuki, doktor nauk humanistycznych, specjalista sztuki dawnej, głównie nowożytnej. Od 2014 dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Działalność naukową w zakresie historii sztuki od studiów wiązał z Uniwersytetem Wrocławskim. W 1991 roku obronił dysertację magisterską pt. „Rzeźba manierystyczna z przełomu XVI i XVII wieku w kościele pw. Św. Trójcy w Żórawinie”, w 2001 r. dysertację doktorską „Gerhard Hendrik z Amsterdamu (1559–1615). Życie i twórczość wrocławskiego rzeźbiarza”. Działalność zawodową w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego rozpoczął od 1991 roku jako asystent, następnie od 2002 roku jako adiunkt w Zakładzie Sztuki Nowożytnej, rok później adiunkt w Zakładzie Historii Sztuki Renesansu i Reformacji (do dziś), zaś w latach 2002–2005 pełnił funkcję wicedyrektora IHS UWr. Od 2014 roku pełni funkcję dyrektora Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Od 2015 roku członek Rady do Spraw Muzeów przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Stypendysta m.in. Uniwersytetu im. Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem, Fundacji Lanckorońskich z Brzezia w Rzymie (1998), Uniwersytetu w Hamburgu (1998–2000); stypendium Fundacji im. Alexandra von Humboldt i Prezydenta Niemiec dr. Romana Herzoga. W latach 2004 i 2005 pełnił staż w Uniwersytecie im. Karola w Pradze.
W 2023 r. został uhonorowany Śląską Nagrodą im. Juliusza Ligonia „za troskę o dziedzictwo kulturowe Dolnego Śląska, w tym wkład w przywrócenie pierwotnej świetności Ołtarzowi Andreasa Jerina”.
Teatrolog, redaktor, badacz polityki kulturalnej i organizacji teatru, menedżer kultury. Jako ekspert współpracował z MKiDN oraz wieloma instytucjami kultury teatralnej w Polsce. Wykładowca warszawskiej Akademii Teatralnej. W latach 2019-2024 dziekan kierunku Wiedza o Teatrze AT.
W latach 2020-2024 wiceprezes Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych. Od 2022 dyrektor Muzeum Karykatury w Warszawie. Wcześniej kierownik działu literackiego Teatru Narodowego (2009-2020), redaktor miesięcznika „Teatr” (2007-2016). Doktorat w Instytucie Sztuki PAN (2018). Redaktor serii książkowej „Teatr. Krytycy” wydawanej przez Instytut Książki (2014-2016), w której redagował tomy tekstów Jerzego Koeniga i Janusza Majcherka. Jeden z koordynatorów obchodów stulecia urodzin Erwina Axera (2017). Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (2024).
Dziennikarz, krytyk sztuki, podróżnik. Absolwent Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim oraz na Sorbonie w Paryżu.
Pracował w tygodniku "Kultura” jako publicysta. Swoje artykuły publikował w "Polityce”, „Sztuce", "Literaturze", "Projekcie", Życiu Warszawy", "Voyage", "Podróżach". W przeszłości był redaktorem naczelnym miesięcznika "Sztuka Polska", a także tygodnika "Kobieta i Życie”. Laureat Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego I stopnia w dziedzinie krytyki artystycznej.
Stypendysta Rządu Francuskiego. Napisał m.in: “Mały leksykon sztuki najnowszej”, “Podróże po Gauguinie”. Zajmował się szczególnie twórczością artystów pokolenia lat 80. Organizował wystawy i wydarzenia artystyczne.
Prowadził wykłady z historii sztuki w Zaocznym Studium Reżyserii Teatralnej. Podróżował do wielu krajów na wszystkich kontynentach. Zrealizował ponad 150 filmów dokumentalnych i audycji telewizyjnych obejmujących tematy z zakresu kultury i historii, polskiej i międzynarodowej. Jest laureatem wielu nagród za film o tradycji przewijania zmarłych na Madagaskarze.
Ma za sobą zrealizowane etiudy filmowe o wielu artystach polskich i zagranicznych. Na co dzień redaguje portal wSztuce.net, poświęcony światowym trendom i zdarzeniom sztuki najnowszej czy fotografii.
Interesuje go sztuka emigracyjna, głównie polska, ale także w każdym innym obszarze kulturowym i etnicznym. Pasjonuje się japońskim drzeworytem, francuskim nowym realizmem i abstrakcją liryczną.
Mieszka w Paryżu.