Pierwsza edycja festiwalu będzie okazją do doświadczenia nowych form wyrazu osadzonych głęboko w przestrzeni. Wędrowanie jest podstawową zasadą definiującą program festiwalu, który znajduje odzwierciedlenie w czterech wzajemnie przenikających się wymiarach.

Pierwszym z nich, najbardziej dosłownym, będzie wędrowanie pomiędzy miastami. Wędrujący Festiwal nie posiada jednej stałej siedziby, lecz każdego roku zmienia swój kontekst, przenosząc się do kolejnej Polskiej Stolicy Kultury. Każda edycja powstaje w ścisłym dialogu z miastem gospodarzem, jego historią, architekturą, krajobrazem oraz lokalnymi społecznościami, ujawniając przez to swój nomadyczny charakter.

Drugim wymiarem jest wędrowanie pomiędzy dziedzinami sztuki. Festiwal ma charakter interdyscyplinarny, jego program przekracza granice poszczególnych dyscyplin. Łączy muzykę, teatr, taniec, performans, sztuki wizualne i architekturę, stwarzając pole do powstawania nowych projektów, które nie dają się łatwo uchwycić w sztywnych ramach tradycyjnie rozumianych kategorii form wyrazu.

Trzecim aspektem jest wędrowanie przez miasto. Wędrujący Festiwal rozwija się metodą in situ, wybierając miejsca, które nie zawsze są oczywistymi przestrzeniami dla sztuki, ale posiadają własną historię, tożsamość i szczególne znaczenie dla mieszkańców. Festiwal zaprasza publiczność do przemieszczania się pomiędzy kolejnymi lokalizacjami, odkrywania miasta z nowej perspektywy oraz dostrzegania miejsc, które na co dzień pozostają poza centrum uwagi. Dla mieszkańców będzie to okazja do ponownego spojrzenia na własne miasto, dla osób przyjezdnych – możliwość poznania go poza utartymi szlakami i stereotypowymi wyobrażeniami.

Czwartym wymiarem jest wędrowanie pomiędzy różnymi środowiskami artystycznymi. Festiwal tworzy przestrzeń spotkania artystów lokalnych, krajowych i międzynarodowych, budując dialog pomiędzy różnymi doświadczeniami, językami i praktykami twórczymi. Zamiast wzmacniać podział pomiędzy centrum a peryferiami, dąży do tworzenia równorzędnej przestrzeni współpracy i wymiany.

Dramaturgiczną osią każdej edycji pozostaje refleksja nad relacją człowieka z naturą, rozumianą szeroko – jako natura ludzka, relacje społeczne oraz środowisko naturalne. Celem festiwalu jest podejmowanie próby artystycznej antropologii i archeologii miejsca, poprzez przywołanie zakorzenionych w nim opowieści i rytuałów społecznych. Twórcy festiwalu zaprosili wybitnych artystów do tworzenia nowych, premierowych realizacji powstających specjalnie na potrzeby wydarzenia.