Marcin Zaleski (ur. 1796, zm. 16 września 1877) polski malarz- wedutysta. Jako osiemnastolatek przybył z Krakowa do Warszawy. Przez kilka lat, by zarobić na utrzymanie, podejmował się różnych dorywczych zajęć. Jego sytuacja uległa zmianie, gdy w 1817 r. został zatrudniony w dekoratorni Teatru Narodowego. Zdobywał umiejętności, kopiując dzieła dawnych mistrzów, tworząc iluzjonistyczne dekoracje i idealnie oświetlone widoki. Doszedł do perfekcji w malowaniu gwaszem, przyswoił sobie zasady perspektywy.  W 1822 r. rozpoczął samodzielną działalność malarską.  W 1828 otrzymał medal i stypendium, umożliwiające mu wyjazd i kształcenie zagranicą (w Niemczech, w Paryżu i Rzymie, gdzie ponownie zatrudnił się jako dekorator teatralny). W 1830 osiadł na stałe w Warszawie. Poza pracą pedagogiczną zajmował się również malarstwem ściennym i konserwacją malarską. W zakresie kompozycji i faktury obrazów wzorował się na malarstwie Canaletta. Częstym tematem jego prac były widoki zamków i wnętrza kościołów. W 1846 został profesorem perspektywy wykreślnej w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Zmarł w wieku 80 lat.