Data publikacji: 02.02.2011
Średni czas czytania 2 minuty
drukuj

Zespół teatralny założony w 1991 przez reżysera Piotra Tomaszuka. Siedzibą teatru jest miejscowość Supraśl pod Białymstokiem i to właśnie fascynacja wielokulturowością tego miejsca i dziedzictwem kulturowym pogranicza europejskiej cywilizacji ukształtowały zarówno charakterystyczną estetykę tego teatru, jak i jego światopoglądową perspektywę. Oblicze teatru cechuje niezwykła prostota, spektakle nasycone są muzyką i śpiewem, drewniane rzeźby, figury i maski współistnieją z żywymi aktorami.

Wierszalin porównywany jest przez krytykę do największych polskich zjawisk teatralnych jak „Teatr LABORATORIUM“ Jerzego Grotowskiego czy "Cricot 2" Tadeusza Kantora. Od 2006 roku teatr funkcjonuje jako wojewódzka samorządowa instytucja kultury współfinansowana przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP.
          Teatr Wierszalin ma charakter eksperymentalny, a jego podstawowe cele działania to: popularyzacja pogranicza ze szczególnym uwzględnieniem Podlasia poprzez tworzenie wszelkich działań teatralnych i parateatralnych, ich prezentacje w siedzibie teatru oraz na terenie Polski i za granicą, wypracowanie niekonwencjonalnych form kulturowych poprzez teatr, tworzenie warunków sprzyjających rozwojowi twórczości oraz nawiązywanie współpracy z instytucjami kultury w kraju i za granicą w zakresie upowszechniania sztuki teatralnej.


WSPÓŁPRACA Z TELEWIZJĄ I RADIEM:
We współpracy z TVP1 i TVP Kultura powstały realizacje telewizyjne spektakli teatru:

  • „Turlajgroszek”(1992)
  • „Klątwa” (1995)
  • „Olbrzym”  (1995)
  • „Medyk” (1996)
  • „Prawiek i inne czasy”(1998)
  • „Wierszalin. Reportaż o końcu świata”(2008)

We współpracy z Radiem Białystok powstały słuchowiska radiowe oparte na spektaklach:

  • „Głup – pasja zabłudowska”(1999)
  • „Ofiara Wilgefortis” (2000)
  • „Święty Edyp” (2003)
  • „Bóg Niżyński”(2007)
  • „Wierszalin. Reportaż o końcu świata.” (2010)