Kultura Współczesna nr 2/2006

STRATEGIE NAUCZANIA WIEDZY O KULTURZE W SZKOŁACH ŚREDNICH

Wiedza o kulturze od dłuższego już czasu emancypuje się, dojrzewa jako osobna dziedzina nauki i dydaktyki, wkracza w świat uniwersytecki jako osobny kierunek studiów, a w świat szkół średnich w postaci nowego przedmiotu nauczania pod nazwą „wiedza o kulturze”, Wspólnemu namysłowi i wymianie opinii o tych procesach służyło spotkanie kulturoznawców, które odbyło się 3 i 4 marca 2006 roku w Białymstoku i było poświęcone Strategiom nauczania wiedzy o kulturze w szkołach średnich. Celem spotkania było skonfrontowanie oferty programowej akademickich studiów kulturoznawczych z potrzebami szkolnictwa średniego. Jednakże sprawą najżywiej dyskutowaną okazał się stan zagrożenia, w jakim nieoczekiwanie znalazł się przedmiot „wiedza o kulturze”. W ogłoszonym w początkach 2006 r. przez Ministerstwo Edukacji Narodowej projekcie nowej, zmodyfikowanej podstawy programowej przedmiot „wiedza o kulturze” zachowano, ale jego treść sprowadzono do wybranych elementów wiedzy o muzyce, sztukach plastycznych i filmie, a status zmieniono na fakultatywny (wiedza o kulturze ma konkurować z filozofią). W tym stanie rzeczy spotkanie w Białymstoku przekształciło się w forum, pozwalające kulturoznawcom, z którymi dotąd wprowadzenia przedmiotu „wiedza o kulturze” do programu szkół średnich nie konsultowano, na rozważenie tej sprawy i wyrażenie o niej swojej opinii. Wiadomo już, że przygotowany na zlecenie MEN projekt nowej podstawy programowej nie będzie wdrażany. Obecna podstawa wymaga wszakże zmian, toteż prędzej czy później ruszą prace nad kolejną jej wersją. Uczestniczący w konferencji przedstawiciele resortu zapewniali, że tym razem opinie kulturoznawców będą się liczyć. Traktując tę zapowiedź poważnie, publikujemy na łamach „Kultury Współczesnej” nasze wypowiedzi konferencyjne – jako przyczynki do dalszych rozważań na temat strategii nauczania wiedzy o kulturze w szkołach średnich.

Sław Krzemień-Ojak

Kup w sklepie NCK