Kultura Współczesna nr 1/2007

O SWOISTOŚCI BADAŃ NAD KULTURĄ

Prace zamieszczone w tym numerze „Kultury Współczesnej” stanowią specjalnie przygotowane dla tego pisma wersje referatów wygłoszonych w kwietniu 2006 roku na konferencji zorganizowanej w Poznaniu przez Instytut Kulturoznawstwa UAM, Komitet Nauk o Kulturze PAN oraz Polskie Towarzystwo Kulturoznawcze. Temat konferencji („Metody, paradygmaty, dyskursy. O swoistości badań kulturoznawczych”) miał zachęcać do refleksji nad podstawowymi dla kulturoznawstwa założeniami i metodami badawczymi, które zaświadczałyby o odrębności tej dyscypliny i budowały jej tożsamość. Rozmaitość podejmowanych tematów i różnorodność podejść nie przesłoniła jednak – jak sądzę – podstawowego pytania o swoistość refleksji kulturoznawczej, o tożsamość kulturoznawstwa jako samodzielnej dyscypliny. Wszystkie wystąpienia odnosiły się mniej lub bardziej bezpośrednio do tych podstawowych kwestii. Niniejszy tom „Kultury Współczesnej” to zachęta do szukania jedności w różnorodności, a jednocześnie rodzaj przewodnika po kulturoznawczej mapie Polski. Artykuły pogrupowano w trzy działy. Pierwszy zatytułowany „Drogi i bezdroża refleksji kulturoznawczej” poświęcono nowym tendencjom i zarazem propozycjom uprawiania nauk o kulturze. Część druga – „Media kultury – kultura mediów” – pokazuje zależność refleksji nad kulturą od problematyki medioznawczej oraz dokumentuje narastającą potrzebę wydzielenia w ramach kulturoznawstwa nowej subdyscypliny poświęconej studiom nad mediami. Wreszcie dział trzeci – „Antropologiczne inspiracje” – prezentuje tych badaczy, którzy kierują swoją uwagę w stronę antropologii i tam szukają wzorców i zachęt dla kulturoznawstwa.

Ze wstępu

Kup w sklepie NCK